Archiwa kategorii: niemiecki

Niemiecki w trzy miesiące – update

Niewątpliwie interesuje Was, jak się potoczył mój „niemiecki eksperyment”?

Krótko i zwięźle: potoczył się z Giewontu aż do samego dna Bałtyku, to znaczy – upadek sięgnął dna. Innymi słowy: całkowita klęska.

Eksperyment trwał – o la la! – tydzień. Po tygodniu moje główne źródło treści inputu oraz główne źródło motywacji – tj. witryna zdf.de – padła, a w każdym razie umieszczone na niej filmy itp. materiały przestały być dostępne poza Niemcami; szukałem czegoś na zamianę, strony z dużą ilością filmów do wyboru, nie znalazłem nic satysfakcjonującego i eksperyment spalił na panewce.

Większość pozostałych elementów mego zamierzonego planu samo-nauczania są same w sobie na tyle suche, że popodrygiwałem jeszcze trochę czytając niemieckojęzyczne artykuły w internecie, po czym podrygom też nadszedł kres.

Ze wszystkiego można (i warto) wyciągać wnioski.

Z eksperymentu z językiem niemieckim wyciągam dwa:

  1. obfitość interesującego materiału mówionego jest – przynajmniej w moim przypadku – kluczowa dla powodzenia przedsięwzięcia,
  2. moja wewnętrzna motywacja do nauki niemieckiego nie była na tyle silna, bym „zaparł się” i uparł, i wszelkimi sposobami starał się dopiąć swego; de facto do eksperymentu wybrałem wtedy niemiecki akurat dlatego, że miałem dostęp do filmów, które wyglądały na wciągające; nie było motywacji do niemieckiego jako takiego; dlatego gdy filmy przestały być dostępne, straciłem też i motywację.

Filmy są dla nowicjusza zdecydowanie łatwiejsze i przez to bardziej interesujące niż audiobooki.

Słownictwo jeszcze bardzo mizerne, ale film to nie tylko słowa, to także obraz – wiele można domyślić się z kontekstu, ruchu, mimiki.

W przypadku rosyjskiego (gdzie nowicjuszem nie jestem) – mimo że nie mam dostępu do obfitości filmów, mam za to dużo audiobooków w tym języku i na tym poziomie nie muszę mieć „podpórek” w postaci obrazu, by rozumieć, o czym mowa – od dwóch już ponad lat codziennie słucham książek na interesujące mnie tematy. Nie bruździ tu żadna kwestia „motywacji”, rzecz dzieje się automatycznie… powrót z pracy, sprawy domowe, w końcu wszystko, co w danym dniu miałem do zrobienia, jest już zrobione, i nadchodzi „pora na audiobookora” (dla młodzieży – proszę poguglać „Pora na Telesfora”), czyli pora na relaks przy (najczęściej) rosyjskojęzycznej audioksiążce. A moje słownictwo rośnie sobie „samo”, po cichutku i niepostrzeżenie…

Audioksiążki w nauce języków obcych to od paru lat mój konik, zdecydowanie. Bezbolesna i przyjemna metoda łapania dwóch srok za jeden ogon (sam język plus ciekawa treść).

Każdy człowiek jest jednak nieco inaczej „zbudowany”; np. moja „siostrzyczka” Gosia Wilczek (tu jest jej blog, taki podróżniczy, nie językowy), którą próbowałem przekonać do audiobooków po angielsku, niemal zasnęła na sam dźwięk słowa „audiobook”…, bo audiobooki ją po prostu najnormalniej w świecie usypiają! Szok, ale wierzę jej na słowo 😉.

Niemiecki w trzy miesiące: start!

Przez najbliższe trzy miesiące chcę podciągnąć swój (minimalny) niemiecki.

Wstępny plan wygląda następująco:

  1. Anki: 2000 najczęściej używanych słów (2000 słów / 90 dni = 23 nowe słowa dziennie).
  2. Słuchanie audiobooków / oglądanie filmów i seriali telewizyjnych online (np. na stronie zdf.de).
  3. Osiem „złotych zdań”: hackowanie gramatyki (pod postem).
  4. Tygodniowy grafik:
    • od poniedziałku do piątku: 2 godziny dziennie,
    • weekendy: 5 godzin dziennie.
  5. Co tydzień – raport tu na blogu.
  6. Eksperyment rozpocząć i zakończyć:
    • tym samym testem,
    • na koniec może video / audio, gdzie mówię po niemiecku.
  7. Cotygodniowe konwersacje z nativem / niemal nativem (Skype).
  8. Jak absolutne minimum przy kompletnym braku czasu – codzienna lektura interesującego artykułu z internetu.

Plan nie jest sztywny i będę go zapewne modyfikować.

Moim największym wrogiem jest utrata motywacji / nuda, dlatego najważniejsza będzie pasja. Jeśli będzie to oznaczać, że np. Anki pójdzie w kąt, to znaczy, że na dany moment tam jego miejsce.

Wierzę w „input first”, czyli najpierw dużo słuchania i czytania (absorbowania melodii języka, słów, struktur). Output oczywiście też jest ważny, ale input najpierw.

Oto wyniki testu wstępnego:

Szczerze mówiąc, zaskakująco dobrze mi poszło, powinienem zacząć grać w totolotka, bo najwyraźniej mam szczęśliwą rękę przy wybieraniu „na chybił-trafił”. Odpowiedzi na początkowe 2-3 pytania testu były jeszcze jako tako świadome, reszta – szczęśliwy traf (w akurat tym teście nie ma opcji „nie wiem”).

Osiem „złotych zdań”:

Jabłko jest czerwone. The apple is red.
To jabłko Ottona. It’s Otto’s apple.
Daję Ottonowi jabłko. I give Otto the apple.
Dajemy mu jabłko. We give him the apple.
On daje to Ottonowi. He gives it to Otto.
Ona daje to jemu. She gives it to him.
Muszę mu to dać. I have to give it to him.
Chcę jej to dać. I want to give it to her.

GERMAN automatic translation:

Der Apfel ist rot.
Es ist Ottos Apfel.
Ich gebe Otto den Apfel.
Wir geben ihm den Apfel.
Er gibt es Otto.
Sie gibt es ihm.
Ich muss es ihm geben.
Ich will es ihr geben.